Kisangani vzw

Het landelijk schooltje in Batiamaduka

Februari 2004

Het project van het Limburgs Universitair Centrum te Kisangani startte in 1997. Het doel van het project is het verhogen van de landbouwproductie in harmonie met het milieu. Het project streeft de productie van een rijk en gediversifieerd voedselaanbod na zonder de natuurlijke rijkdommen te verkwisten.

De uitvoering van dit project op het terrein, in samenwerking met de boeren uit de omgeving van Kisangani, voornamelijk van de dorpen Masako, Ngene-Ngene, Simi-Simi et het eiland Mbiye, heeft een grote samenhorigheid en verstandhouding teweeggebracht tussen de wetenschappers, verantwoordelijk voor het LUC project, en de medeburgers van die dorpen rond Kisangani.

Dagen en nachten van gezamenlijk werken heeft een vereniging voor regionale ontwikkeling tot stand gebracht, ADIKIS (Actions pour le Développement Intégré de Kisangani). Deze vereniging wil een ontwikkelingsprogramma opzetten gericht op de totale ontplooiing van de inwoners van Kisangani door Kongolezen zelf. Vanuit die context werd de lagere school van Batiamaduka gekozen om een modelprogramma uit te bouwen rond Milieueducatie. Immers, "De jeugd opleiden is de toekomst van een land voorbereiden."

De lagere school Batiamaduka

Gelegen op 15 km langs de weg Kisangani-Buta vormt de lagere school Batiamaduka een landelijke school van de stad Kisangani. Enkel in de voormiddag wordt er les gegeven, want in de namiddag worden de lokalen gebruikt door een middelbare school voor landbouw.

De keuze voor de milieu-sensibiliseringactie en natuureducatie vanuit ADIKIS viel op deze school omdat:

- de school gelegen is in een plattelandsomgeving dicht bij de stad;

- het terrein een rurale-stads omgeving in aangroei is omwille van het aantal inwoners, het Gezondheidscentrum, School, Administratieve Gemeenschap binnen de Stads gemeente;

- de sociale context bijzonder gunstig is tussen het onderwijzend personeel en de plaatselijke autoriteiten;

- de omgeving ten prooi is aan ontbossing, zoals overal elders rond de stad.

Het beoogde doel van onze vereniging in deze school, is de vorming en de bewustmaking van de schoolgemeenschap in verband met milieu en de uitdaging van een duurzaam gebruik om zo het milieu veilig te stellen voor de lokale, nationale en internationale gemeenschap, nu en in de toekomst.

Het schoolmidden werd uitgekozen als kern voor de bewustmaking van de jeugd in het dorpsmilieu. Onze strategie is de pedagogische aanpak om zelf iets te doen, dit wil zeggen : de educatie langs een voorbeeld, of nog: doen om te laten doen.

We weten dat de lagere, de middelbare, de hogescholen en de universiteiten van de Democratische Republiek Kongo functioneren zonder steun voor lonen en werking. De enige bron van inkomst blijft het schoolgeld dat betaald wordt door de ouders. Het voornaamste gevolg hiervan is dat de scholing van de Kongolese jeugd op de verschillende onderwijsniveaus steeds meer achteruit gaat. De lagere school van Batiamaduka maakt hierop geen uitzondering.

Voor het totaal van de klassen, één maand na het begin van het schooljaar, schommelde het aantal leerlingen rond de 100. Om deze school te redden heeft ADIKIS bij het begin van het schooljaar 2003–2004, school-uitrusting gegeven aan heel de school. Deze bestaat voornamelijk uit de gift aan de directie, de leraren en de leerlingen van schriften, stylo’s, krijt, bordenvagers en bordverf. Slechts één week na dit gebaar, is het aantal leerlingen gestegen tot 400, de school herleeft. In het actueel Kongolees systeem, dat zonder subsidies en zonder lonen werkt, betekent meer leerlingen in een school meer uitgaven en ook meer "premies" voor de motivatie van de leerkrachten.

Naast deze actie werden er regelmatig educatieve voordrachten gegeven voor de leerlingen, de leraren en de directeur alsook voor de lokale administratieve autoriteiten: dwz de Burgemeester, het Hoofd van de gemeenschap, de notabelen, de Commandant van politie, de Provinciale Milieu-Coördinateur, het Hoofd van de onderafdeling lager en secundair onderwijs van de stad Kisangani.

Bovendien hebben we samen met de leerlingen een modelveld van een hectare verwezenlijkt. Dit veld ligt vlak achter de school, op een braakliggend land op een arme grond. Met deze actie willen we aan de leerlingen tonen dat zelfs een arme grond terug vruchtbaar gemaakt kan worden mits een effectieve verbetering van de grond langs compostering met organisch- en huisafval, met mest van dieren en aanplanten van hagen voor groenbemesting.

Bovendien proberen we zo aan deze uitgekozen bevolkingsgroep te bewijzen dat het mogelijk is om de velden dichter bij hun woningen te brengen, in tegenstelling met de overtuiging van vele boeren die hun velden, ver van het dorp, midden in het woud aanleggen met een nefaste continue ontbossing als gevolg.

Het veld van de school is omgeven door een bamboeomheining om het zo te beschermen tegen vrij rondlopende, geiten en varkens. Het valt hier op te merken dat het vrij rondlopen van huisdieren in het dorp één van de voornaamste redenen is die de dorpelingen ertoe brengt om hun velden ver van de woningen, op meer vruchtbare bosgronden in te planten en dit brengt dikwijls een sociale verstoring van de huishoudens mee.

Dit schoolveld wordt beheerd door een schoolcomité dat bestaat uit leerlingen, leraars, het schoolhoofd en het dorpshoofd. De opbrengst van dit veld zal de schoolactiviteiten ten goede komen.

Een andere nood, geuit door de leerlingen tijdens de discussies in het dorp, bestond uit hun fysieke gezondheid. Onze vereniging heeft deze pertinente vraag begrepen en daarom heeft ze beloofd om een speelterrein en een voetbalterrein aan te leggen met medewerking van de leerlingen voor de fysieke ontplooiing van de scholieren tijdens de speeltijd.

De leerlingen, de leraars, de directeur, het dorpshoofd en de leden van ADIKIS werken samen om te produceren op school en op deze manier het ecologische inzicht te ontwikkelen, dwz het rationeel beheer van de natuurlijke rijkdom

Om het schoolhoofd de gelegenheid te geven op tijd op de school te zijn en de vele heen-en-weer ritten te doen tussen de school en ADIKIS, voor onderlinge uitwisseling over de acties over milieueducatie, werd een nieuwe fiets geschonken aan de school.

Wij willen hier onze oprechte dank betuigen aan onze lezers en onze vele weldoeners, met name de Konrad Adenauer Stichting uit Duitsland voor zijn financiële steun aan ons project "Milieueducatie", de Belgische Ontwikkelingssamenwerking, het project LUC, de verschillende Rotary Clubs uit België, de "Vrienden van België" en vergeten we niet "Kisangani vzw", voor de aandacht die ze hebben voor onze acties ten gunste van een duurzame stadslandbouw.