Kisangani vzw

Hoe lang nog?

Januari 2006

[Nederlands] [français]

Men vraagt ons steeds, "Hoe lang moeten we dit project nog steunen, wanneer zal het zelfbedruipend zijn?" Wel het antwoord is eenvoudig: "Nog heel lang!" En waarom?

In alle steden van ontwikkelingslanden is er honger: Hoe komt dat? Wel omdat de onmiddellijke omgeving van de stad niet in staat is om voldoende voedsel te verschaffen voor haar bevolking en dit geldt dan vooral voor een stad zoals Kisangani. Omdat Kisangani en omgeving bewoond wordt door mensen die geen echte landbouwers zijn, moet heel veel voedsel aangevoerd worden maar het vervoer is er ontoereikend en erg duur.

Kisangani vzw wil onze medewerkers van de Faculteiten Wetenschappen en Landbouw helpen om de mensen te leren op een eenvoudige en efficiënte wijze zelf aan voedselvoorziening te doen.

Hoe gaan we hierbij te werk?

Wel, we hebben ervaren dat enkel goede raad de mensen niet aanzet om anders te gaan werken. Daarom hebben we met de professoren en assistenten van de Faculteit Wetenschappen het idee opgevat om zelf te gaan produceren, om de moerassen om te vormen tot rijstvelden, zelf visvijvers te beheren, zelf maïs en andere voedingsgewassen met akkerbosbouw als groenbemestingsysteem te telen, zelf een konijnen-, varkens-, en kippenkweek op te starten. Zo geven we een tastbaar voorbeeld en dat zet de mensen aan om het zelf te doen.

Wat doen ze dus wel:

De mensen die visvijvers graven pootvis geven, de mensen die bananen kweken geselecteerde bananenbomen geven, zij die groenten kweken helpen met het aanleggen van hagen als groenbemesting tussen de teelten en hen Treculiaboompjes en andere vruchtboompjes geven. De mensen die de moerassen omvormen tot rijstvelden rijstplantjes geven. Ze bezorgen de mensen bamboehokken met konijntjes, ze tonen hen hoe de mest van de varkens kan gemengd worden met plantaardige afval, ze tonen hoe composteren enz.

Dit alles gebeurt nu al, maar we moeten dat uitbreiden. We moeten heel de bevolking in Kisangani bij het project betrekken. Indien onze steun nu stopt, zal op de faculteit de productie wel behouden blijven, maar de vulgarisatie ervan zal erg beperkt blijven, en dat mag nu nog niet gebeuren. Laat ons niet vergeten dat ook hier in Europa de landbouw nog altijd gesubsidieerd is.

We hebben dus nog veel werk, we rekenen hiervoor op uw steun.

We hebben in 2005, zoals de voorbije jaren, 75.000 euro naar Kisangani verstuurd. Dit komt overeen met 7.500 dollar per maand. De opbrengst van de verkoop van onze wenskaarten en kalenders alleen was meer dan voldoende om al onze onkosten zoals bureelbenodigdheden, aanmaak en verzending van ons tijdschrift te betalen.

Dit wil zeggen dat alle giften, schenkingen en subsidies integraal naar de projecten in Kisangani gaan.

Hartelijk dank voor al uw steun!