Kisangani vzw

Goed nieuws uit Batiamaduka

Oktober 2006

Zoals u gelezen hebt in ons nummer 8 van april 2004 hadden we een school uitgekozen als kern voor de bewustmaking van de jeugd in verband met het duurzaam gebruik van het milieu om het zo veilig te stellen voor de toekomst.

Dit houdt in dat we hen leren dat het niet nodig is al het woud om te hakken om nieuwe velden aan te leggen. Composteren en bemesten, daarnaast aan groenbemesting doen met hagen van peulvruchten (zie akkerbosbouw op onze website). Dieren (kippen, konijnen en varkens) kweken in omheiningen zodat hun mest kan gebruikt worden. Kortom een geïntegreerde landbouw, zodat ze de bodem niet uitputten en ter plaatse kunnen blijven om aan hun voedselvoorziening te voldoen. Onze strategie is de pedagogische aanpak om zelf iets te leren doen: opvoeding met een concreet voorbeeld.

Gelegen op 15 km langs de weg Kisangani-Buta vormt de lagere school Batiamaduka een voorbeeld van een landelijke school van de stad Kisangani.

De keuze viel op deze school omdat:
- de school gelegen is in een plattelandsomgeving dicht bij de stad;
- het terrein een rurale-stads omgeving in aangroei is omwille van het aantal inwoners;
- de sociale context er bijzonder gunstig is tussen het onderwijzend personeel en de plaatselijke autoriteiten;
- de omgeving ten prooi is aan ontbossing, zoals overal elders rond de stad.

De lagere, de middelbare, en de hogescholen van de D.R.Kongo functioneerden tot nu toe zonder steun voor lonen en werking. De enige bron van inkomst was het schoolgeld dat betaald wordt door de ouders. Het voornaamste gevolg hiervan was dat de scholing van de Kongolese jeugd op de verschillende onderwijsniveaus steeds meer achteruit ging. De lagere school van Batiamaduka maakte hierop geen uitzondering. Hierin ligt nu wel wat verandering, het laatste jaar (2006) werden de leraren betaald, weliswaar niet heel veel maar heel regelmatig, dit is wel een hele verbetering.

Voor het totaal van de klassen, één maand na het begin van het schooljaar, schommelde het aantal leerlingen rond de 100. Om deze school te redden hadden onze medewerkers (de vereniging ADIKIS) bij het begin van het schooljaar 2003 – 2004, schooluitrusting gegeven aan heel de school. Deze bestond voornamelijk uit de gift aan de directie, de leraren en de leerlingen van schriften, stylo’s, krijt, bordenvagers en bordverf en enkele banken. Slechts één week na dit gebaar, was het aantal leerlingen gestegen tot 400: de school herleefde.

Bovendien hebben we samen met de leerlingen een modelveld van een hectare verwezenlijkt. Dit veld ligt vlak achter de school, op een braakliggend land op een arme grond. Met deze actie willen we aan de leerlingen tonen dat zelfs een arme grond terug vruchtbaar gemaakt kan worden mits compostering met organisch- en huisafval, met mest van dieren en aanplanten van hagen voor groenbemesting. De kinderen kweken er nu ook konijnen en enkele varkens.

Deze werking wordt beheerd door een schoolcomité dat bestaat uit leerlingen, leraars, het schoolhoofd en het dorpshoofd. De opbrengst van dit veld zal de schoolactiviteiten ten goede komen.

Tevens hebben we beloofd om een voetbalterrein te maken met medewerking van de leerlingen voor de fysieke ontplooiing van de scholieren tijdens de speeltijd.

Toen we later in juli 2005 (zie nr. 13) terug kwamen, zagen we dat de school herbouwd werd door de Belgische Technische Samenwerking (BTS) en dat de PAM (FAO) er de kinderen drie maal per week een bonenmaaltijd uitdeelt (voor wel 400 kinderen!!). Een betere samenwerking is niet mogelijk.

Bij ons laatste bezoek in 2006 zaten de kinderen al in de nieuwe klassen. Op het veld staat heel wat ananas en banaan. In de "stal" zitten konijnen en wat varkens. Maar hier moet zeker nog geïnvesteerd worden.

Maar goed nieuws: we krijgen hiervoor de samenwerking van een NGO uit Brussel, beheerd door Prof. Jean Lejoly waar we ook sinds 10 jaar mee werken. Dit gelukkig toeval maakt het mogelijk dat we de school en op langere termijn heel het dorp Batiamaduka zullen kunnen helpen zodat ze daar op een duurzame manier aan hun eigen voedselvoorziening kunnen werken.

Maar wat heeft dit alles tot gevolg? Wel verschillende scholen uit de omgeving zijn komen vragen om ook hen te helpen. Het probleem is dat we hiervoor geen financiering hebben.

Hiervoor blijven we op uw steun rekenen en allen zijn we er u dankbaar voor.