Kisangani vzw

Een heel klein beetje vrede

Augustus 2003

[Nederlands] [français]

Kisangani vindt weer aansluiting bij rest van het land

"De benzine kost nu wel 3 dollar per liter, maar nu de schepen uit Kinshasa weer arriveren, groeit de hoop dat het leven iets minder duur wordt. Het was bij de aankomst van die boten een drukte van jewelste." Eindelijk eens een positief teken uit Kisangani, onze stad aan een bocht in de stroom.

René Ngongo, assistent aan de Faculteit Wetenschappen en steeds drukker bezig in de ngo-wereld, is net terug uit Ituri, de zo veelgeplaagde regio in het noordoosten van de Oostprovincie, aan de grens met Oeganda. Daar heeft de vreselijke strijd tussen Hema en Lendu zich geënt heeft op de ’eerste Afrikaanse wereldoorlog’ die nu al om en bij de vier miljoen slachtoffers heeft geëist.

Midden augustus kwamen in Kisangani 2.000 passagiers en een cargo van zout, suiker, bloem, zeep en constructiematerialen aan. Keert "de levendigheid en efficiëntie van een miniatuur-Antwerpen" weer terug naar Kisangani, zoals Stanleystad in de jaren vijftig door de Amerikaanse schrijver John Gunther werd beschreven?

In de eerste week dat Kisangani opnieuw via het water met de buitenwereld werd verbonden, zijn meer dan 5.000 ton goederen op de kades neergezet, zei Raymond Mokeni, de voorzitter van de Handelskamer in een gesprek met het persagentschap AP. "We hebben heel de tijd in een situatie van totale miserie geleefd", aldus Mokeni. "Drie kwart van de bedrijven heeft de deuren gesloten, duizenden hebben hun baan verloren. De mensen hebben geen koopkracht."

Vijf van de acht boten die eind juli aan de kade aanmeerden, waren afkomstig uit Kinshasa, zo’n 1500 km stroomafwaarts.

De voorbije jaren werden alle levensnoodzakelijke producten overgevlogen vanuit Rwanda en Oeganda, de twee bezettingsmachten die drie oorlogen voor de controle over Kisangani hebben uitgevochten.

Dat de prijzen navenant stegen, hoeft geen betoog. Een zak cement kostte 55 dollar - sinds de komst van de cargoschepen is de prijs van cement al tot 16 dollar gedaald.

Brouwerij

De economische gezondheid van de stad blijkt nog het best uit de productie van de Bralima-brouwerij. Voor de oorlog produceerde Bralima 36.000 hectoliter per maand. Dit is nu gedaald tot 1.500 hectoliter per maand. De wegen zijn zo slecht dat geen enkele fles van drie vierde liter de stad kon verlaten.

Dit alles kan nu snel veranderen - als de overgangsregering in Kinshasa niet aan intern gestook ten onder gaat, als de milities in Ituri, de Kasaï of de Kivu eindelijk de wapens neerleggen. De ’Boyomais’, de inwoners van Kisangani, hebben de komst van het konvooi uit Kinshasa aangegrepen om feest te vieren, met rap-muziek en liedjes die de verzoening in het land bejubelen.

Is de tijd van een heel klein beetje vrede dan toch aangebroken?