Kisangani vzw

Damiaan Nollet

Augustus 2006

[Nederlands] [français]

Iets schrijven over een vriend die gestorven is, is onbegonnen werk.

Met een beschrijving doe je hem altijd tekort. Hoe kan je in simpele woorden weergeven hoe warm de vriendschap was van Erik?

Hoe kan je in zinnen vatten hoe hij leefde, sprak, geestig was of bedroefd, stil of uitbundig?

Hoe, vooral, kan je op papier zetten wat zijn relaties met honderden mensen wel betekenden, voor hem en voor hen allemaal? Een ding kan ik met zekerheid zeggen: het hangt niet af van je functie, je status of portemonnee of je voor anderen iets betekent. Dat is precies de kern van Mens Zijn: iets betekenen voor andere mensen. Hun Mens Zijn optillen. Dat is ook precies wat Erik deed. Misschien kunnen we hem best de verpersoonlijking van medemenselijkheid noemen.

Waar hij het vandaan haalde weet ik niet. Misschien waren het Magda en Flo die zijn batterijen oplaadden en hem inspireerden, of misschien was het zijn geloof in het voorbeeld van Damiaan dat hem zo raakte; misschien zijn geloof in de mens tout court.

Zelden faalde zijn gemoedelijke kwinkslag wanneer hij anderen moest opkrikken. Was hij niet de wandelende, vlees geworden naastenliefde (ware dat woord niet zo beladen), het levende bewijs dat de mensheid toch nog de goeie richting uitkan?

De manier waarop hij met de lepralijders omging en meteen ook met de vele stagiairs die bij hem langs kwamen kenschetst hem helemaal. Hij deed het allemaal met een enorm groot hart, met bezorgdheid, voorzichtigheid en altijd met veel humor. Hij bleef nederig en gewoon zichzelf, ook al kende hij zijn zaak erg goed. De handdoek in zijn nek diende niet om een ‘dikke nek’ te verbergen maar om ’t zweet op te vangen dat hij voor anderen uitzweette.

Als je iemands ‘inzet en liefde voor de medemens’ zou kunnen wegen, dan sloeg Erik’s balanske kompleet door! Dat zegt alles. Hij is voor ons een soort Damiaan van de 20ste eeuw.

Een ding zit fout in voorgaande beschrijving: ze staat in de verleden tijd. Eigenlijk klopt dat niet. Zijn geest, zijn bewustzijn, nu los van tijd en ruimte, is juist vrij gekomen om al deze mooie eigenschappen nu onbeperkt te laten bloeien in de geesten van andere mensen.

Eriktje, het ga je goed. Blijf ons wat steunen, want we hebben het nodig.